استفاده از داروهای ادرارآور، داروهای مقابله با فشارخون و گرفتگی‌های ماهیچه‌ای و همچنین داروهای ضدحساسیت و ضدافسردگی از عمده‌ترین علل خشکی دهان محسوب می‌شوند.

بیماران مبتلا به مرض قند و کسانی که به علت آلرژی یا بزرگ بودن لوزه سوم از دهان نفس می‌کشند نیز دهانشان خشک می‌شود. همچنین کمبود ویتامین‌هایی همچون2B ، A و کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین12B هم باعث خشکی دهان می‌شود.

با خشک شدن دهان، غدد بزاقی از فعالیت باز مانده و اختلالاتی در سخن گفتن، جویدن، بلع و تشخیص مزه به وجود می‌آورند.

جویدن به دلیل تولید بزاق و تحریک بیشتر آن می‌تواند در درمان خشکی دهان نقش مهمی داشته باشد و مطالعات نشان داده است، جویدن 10 دقیقه آدامس در هر ساعت باعث افزایش بزاق می‌شود؛ البته جویدن هم در صورتی مؤثراست که غدد بزاقی قادر به فعالیت باشد.

مصرف میوه‌ها، مایعات به خصوص آب، غذاهای جامد و غنی از فیبر گیاهی در درمان موثر است؛ همچنین در کسانی که با اختلال عملکرد غدد بزاقی مواجهند استفاده از بزاق مصنوعی توصیه می‌شود.

/ 0 نظر / 6 بازدید